Fatih... İstanbul... Fetih...

Bir Fatih... Bir İstanbul... Bir fetih 

Hazreti Peygamberden bir metih.

Ne mutlu  o kumandana ve orduya;

Adaleti götürüyor zulmün ortasına.

Kırmızı gül koklanmak için vardır.

Kırmızı gülü koklayan sultandır.

Fatih Sultan Mehmed Han 

Sultanların da sultanıdır.

Ne kadar saltanatsız sultan varsa;

Hepsi benim gönül sultanımdır.

Yakan çölde açan  bir çiçek varsa;

O benim vaz geçilmez mübtelamdır.

Bir Ulubatlı Hasan diker sancağı

O şehit düşer, son nefesiyle;

Allahü ekber... Allahü ekber...

Allahü ekber... ve lillahilhamd...

Profösör

Not: 

29 Mayıs istanbul'umuzun fethinin 560. yıldönümüne binaen bu paylaşımı bütün gönül dostlarıma ithaf ediyorum. 

Kin... Öfke.. İntikam.

Huzur, mutluluk, sükunet bekleyenler; sevgi, şefkat, merhamet gösterenlerdir. Sevgiye, şefkate, merhamete ihanet edenler; kin, öfke, intikama rıza gösterenlerdir. Bedeni ve ruhu ısıtan ve ışıtan bir güneş yoksa eğer; mehtap olsa bile neye yarar;  gece gecedir... Gecenin karanlığında örselenen yürekler öfke kusar. Kim ki başkasının kalbini kırar, gecenin dehlizlerinde mutlaka onu kabuslar bekler. 

Profösör

Otomobil Farı Gibi

Kedileri severim... Kedileri sevenleri de severim.

Profösör

Mutluluk Paylaşımı

Bütün dostlarımızın, arkadaşlarımızın, kardeşleriminizin Regaib kandilini kutlar,  iki cihanda da mutluluklar diliyorum. Bu arada çok sevdiğim okul arkadaşım, dostum ve kardeşim İbrahim Mutlu'nun bana gönderdiği paylaşımı tüm izleyicilerimle paylaşmak istiyorum.

Çocukların mutlu olması yüzünün gülmesi için,  zengin olmak gerekmez, onların sevgi ve şefkat görmeleri  yeterli.

Bizlerin de mutlu olmamız için  Allah’a yakîn iman, O’na tam bir itimad ve  güven, tevekkül ve kanaat yeterlidir.

Allah’a verdiği (başta iman ve sağlık olmak üzere) her türlü  nimetlerinden dolayı daima sonsuz hamd ve şükürler olsun.

Regaip kandilinizi tebrik ederim. Biz Allah'a rağbet edersek, Allah da bizlere rağbet eder.

Selâm ve sevgilerimle. 

İbrahim Mutlu

Ölmemek İçin Öldürmek

Dünyanın dengesi bozuldukça, insanın da dengesi ve genetiği bozuluyor. Daha bebek anne karnında iken, bozuk bir ruh haliyle yapılanıyor. Annelerin, kadınların, bütün insanlığın maruz kaldığı şiddet daha anne karnında bebeklere yansıyor. Olan önce annelere ve doğacak olan anne karnındaki bebeklere oluyor. Ne yazık ki emperyalist güçler, sömürü düzenini sürdürmek ve daha semirtmek için, güçlerini zayıflar üzerinde kullanarak, zulmünü sürdürüyor. Buna karşı müslümanlar dünyevi kaygılarla, zulme bilerek ve bilmeyerek ortak olabiliyor. Gemisini kurtaran kaptan misali ancak kendisini düşünebiliyor. Oysa bencillik girdabında boğuluyor. Şuur içinde yaşamak yerine, imkanları ve fırsatları, dünyevi zevklerine heba edebiliyor. Namaz kılan, oruç tutan, hacca giden müslümanlar darda olanlara, derdi olanlara, yardıma muhtaç olanlara el uzatmayı beceremiyor. Sorumluluk olarak bir türlü "Nasılsın, senin için ne yapabilirim" demiyor. Yürekten bir selam vermiyor, birbirine sarılıp hemhal olmasını bilmiyor. Ne yazık ki, yaratılanların içinde en değerli olarak bilinen insan, daha bebek iken anne karnında ölmemek için öldürmeyi öğreniyor.

Profösör

Tabuları yıkmak... Özümüzle buluşmak.

Fıtratımız gereği doğuştan masumiyetimizle dünyaya geliriz. Nötür bir zihin ve bellekle kendimiz, içinde yaşadığımız dünya ve kayıtsız şartsız kabul ettiğimiz değerlerle karşı karşıya kalırız. Bulunduğumuz yerin ve zamanın değerleriyle hemen bir kalıba sokuluruz. Bu kalıp bir zihniyet, bir anlayış ve sosyal bir algı olarak zihnimizde iyi, ya da kötü, güzel ya da çirkin, doğru ya da yanlış olarak şekillendirilmektedir. Herşeyiyle başta bizi doğuran annelerimiz tarafından ve ailemizin değer yargıları içinde gelişmemiz öngörülmektedir. Buna, sosyal hayatın getirdiği zorunluluklar da eklenince, sosyal algının başlıca muhatabı oluveririz. Duygularımız, düşüncelerimiz, hayallerimiz, umutlarımız, daha önceden hazırlanmış, belki de kendi özümüzü hiç yansıtmayan birer kalıplar halinde üzerimize giydirilmiş, istenmeyen kıyafetleri taşımak zorunda kalırız. Aslında "Ben" olmadan "Biz" oluşturmanın ve bir sürü psikolojisi içine toplumda yerimizi alıveririz.

 

Oysa biz, önce birer birey olmalıyız. Toplum içinde her birimiz mümeyyiz bir vasfa sahip olabilmeliyiz. Değersiz, yapay kalabalıklar değil, kalabalıkları oluşturan her bir bireyin, apayrı birer değeri olan bireylerin oluşturduğu bilinçli bir toplum olabilmeliyiz. Her birimizin kendimize özgü hayalleri olmalı, Herbirimizin kendimize ait umutları ve birbirimizle paylaşabileceğimiz kendi değerlerimiz olmalı. Kendi özümüze ve kendi ruhumuza uygun bir dünya görüşü ve bir yaşam biçimi olmalı. Herkes yaptığı işi sevmeli, ya da sevdiği işi yapabilmelidir. Hepimizin ufku geniş olmalı, geniş bir zaviyeden geleceğe bakabilmelidir. Nasıl huzurlu ve nasıl mutlu olabilecekse, o uğurda asla ideallerimizden vazgeçmemeli ve sekteye uğratmamalıyız. İnanmalı, umutlanmalı ve şuurla hayatımızı sürdürmeliyiz. Soylu ve şerefli bir hayat yaşamalıyız. Soylu ve şerefli bir hayat, sadece makam mevkiyle, para pulla, şan şöhretle tanımlanan bir hayat değildir. Soyluluk ve şereflilik, inançla, bilgiyle, birikimle, adalet, ahlak ve hakkaniyetle tanımlanan bir hayattır. Sevgi, şefkat ve merhametle, toplumun önyargısını yıkan, toplumun sosyal algısını sevgi ve kaynaşmaya dönüştüren bir hayattır. Soylu ve şerefli bir insan; yüz kızartıcı davranışlar içinde olmayan, kimseye zulmetmeyen, ezmeyen, örselemeyen, zan altında bırakmayan, başı dik, alnı ak, tek başına ayaklar üstünde durabilen bir insandır.

İnsanın oturup da düşünmesi gerekir; "Yaşadığım bu hayat, istediğim bir hayat mıdır!.. Özümle, ruhumla buluştuğum ve örtüştüğüm bir hayat mıdır!.. Gerçekten huzurlu ve mutlu muyum"  diye kendisini sorgulaması gerekir. İnsanın zaman zaman yeniden güncellenmesi, zihnini kirleten bütün verileri belleğinde sıfırlanması gerekir. İnsanın kendisi için temiz bir belleğe sahip olması, aynı zamanda temiz bir hayatı yeniden kendisi için resmetmesi ve şekillendirmesi gerekir. Onun için önceden hazırlanmış kalıpları kırmak, tabuları yıkmak  bir anlamda, özümüzle, ruhumuzla ve kendimizle buluşmak demektir.

Profösör

Taşlanmak ve Taçlanmak

Yaşadıkça herşeyi görüyoruz. iletişim beş duyuyla yapılıyor. Gözümüzle görüyor,  dilimizle konuşuyor, burnumuzla kokluyor, kulağımızla işitiyor, elimizle dokunuyoruz. Bütün bunlar beynimizde algılanarak, fizik kurallarına göre iletişim kurduğumuzu biliyoruz. Oysa insan ilişkilerinde, iletişimin en önemli olanı kalbi olanıdır. Kalben ne hissettiğimiz ve ne hissettirdiğimiz önemlidir. Kalben iyiyi, güzeli, doğruyu hissetmek ve hissettirmek, ilişkileri sağlıklı sürdürmek için, başta iyiniyeti esas alarak hareket etmek demektir. İletişim kurmak aynı zamanda ilişki kurmak demektir. İletişim sağlıklı kurulursa, ilişkiler de sağlıklı yürüyecektir. Hayata bakışımızı sadece fizik kuralalarıyla izah edemeyiz. Hayata bakışımızı, manevi zenginliğimize zenginlik katacak şekilde, hal ve hareketlerimizi gönül almaya yönelik oluşturmak ve olgunlaştırmmamız gerekir. İletişimin sırrı içinde saklıdır.  Öğrendiklerimizi, geliştirdiklerimizi, iyi niyetle, insan yararına sunmak bizi olgunlaştıracak en önemli etkendir.. 

Bazen ne yaparsak yapalım hiç takdir göremiyoruz. Bulunduğumuz ortamlarda ne yazıkki, hayatta sadece kendini düşünen, bencil ve yalnız insanların iyi niyet  taşımayan insanların haddini aştığını görebiliyoruz. Sanki onlar ancak doğruyu eğri, güzeli çirkin, iyiyi kötüye çevirmek yaratılmış gibidir. Onlar kendi işlerini ve görevlerini hakkıyla yapmadıkları gibi, başkalarının   yaptıkları güzel işleri   görmek istemezler. Alanına girmeyen işlerde burnunu sokarlar ve ahkam keserler. İşin sahibini gözden düşürmek için, ne kadar şirretlikleri varsa göstermekten çekinmezler. İnsanlarla iletişim mi kuruyorlar, ilişki mi geliştiriyorlar, yoksa adam mı dövüyorlar!.. Kalben bakmak yerine, beş duyunun ötesinde beynini de, yüreğini de kirleterek fitne, fücur, fesadın içinde adeta  boğuluyorlar.

İnsan ilişkilerinde tek aradığımız nitelik  temiz bir kalptir. Ancak temiz bir kalpte sevgi barınır. Kirli bir yürekte sevginin dışında barınacak olan şey, her tür melanettir. İyi insanlar, güzel insanlar sevgiyi yüreğinde taşıyanlardır. Sevgiyi yüreğimizde taşıyalım ki; sevdiğimizi bilelim, sevildiğimizi hissedelim. Bilgili, birikimli, paylaşımcı kişi, seven ve sevilen kişidir. Kültürümüzde "Meyveli ağaç taşlanır" denir. Ağacın meyvesinden yararlanmak yerine, ağacı hırpalamak akıl karı değildir. Herkes bilmeli ki; meyveli ağaç taşlansa da sonunda, mutlaka Adli İlahi'de  taçlanacaktır.

Profösör

Beyaz Bir Defter

Renkler hepsi birleşip siyah olabilirler, Bütün renkler birleşip beyaz olabilir mi? Elbette olmaz. Beyaz renk olmak herkese nasib olmaz. Bütün renkler beyaz olmak ister. Hiç olmassa beyazda kendisini görmek ister. İnsanlar da böyledir. Günahsız insan varmı? Kirlenmemiş insan bulmak o kadar kolay mı? Üstelik hepimiz insanlık ailesinden olsak da kimimiz iyi, kimimiz kötüdür. Kimimiz güzel, kimimiz çirkindir. Kimimiz doğru, kimimiz yanlıştır. Beyaz olmak, kirlenmemek, beyazı taşmak o kadar da zordur.

İnsan ilişkileri müsvedde deftere benzer. Akıllı ve yürekli insanlar karşılıklı birbirinin kusurlarını örter. Birbirlerine karşılıklı değer verirler. Bir insan sadece kendini düşünüyorsa, karşısındakini küçümseyerek bakıyorsa, o insanın sonunu görmek istemem. Gün gelir devran döner, onların yerinde olmak istemem. O tür insanlar kendilerine bile yabancıldır. Yapa yalnız, hırsları, gururları, kibirleriyle başbaşadır. Hayattan zevk almaz, çünkü onlar paylaşmayı bilmeyendir.

Sözün kısası; hendini bilen haddini bilir. Haddini bilen sever ve  sevilir. Ancak o zaman bir  beyaz sayfada bütün renkler kendini gösterebilir. 

Profösör

Reklamcılık, Hiyerarşik Düzen ve Yetki Alanı

Herkes kendi işini doğru öğrenecek, doğru bilecek ve doğru olarak da yapmalıdır. Esas olan budur. Tasarımcı tasarımcılığını geliştirecek, reklamcı reklamcılığını bilecek, pazarlamacı da pazarlama konusunda günden güne işini daha iyi yapmaya gayret gösterecektir.. Reklamcı reklamını pazarlama iletişimini esas alarak yapar. Pazarlama iletişimi demek, markayı marka yapan gerek kurumsal davranışlar, gerek ürün kalitesini bütünüyle bilmekten geçer. Reklam yapan, ya da reklam yaptıran yetkili, aynı zamanda bulunduğu departmanı yönetebilecek beceriye ve iyi bir işletmecilik kültürüne sahip olmalıdır.

Yapılan bütün işler ürünün pazarlaması ve satışı, ürünün marka oluşumu ve marka gelişimi için, sadece ham madde ve tasarımının iyi olması yeterli değildir. Yapılan iş ürünün üretilmesindeki bütün değerler bir konsept üzerine çalışılırken aynı zamanda fikirler bir kültür yelpazesi içinde tematik değerlerle de ifade edilmelidir. Artık sadece sığ ve geleneksel fikirlerle tasarım yapılmamaktadır. Duygu yüklemesi de diyebileceğimiz kreasyona giydirilen i tematik değerlerin felsefi bir kültür altyapısı olmalıdır. Eğer temaya aykırı bir ürün varsa, bunu ayrı bir konsepte reklamı yapılıp satışa sunulmalıdır. Temanın gerektirdiği figürler, rengarenk desenler de ürünü albenili hale getirmektedir. O halde önce araştırmalar yapılmalı, sonra bir satış fikri oluşturmalıdır.. Modayı taklit eden değil, hedef kitlesini memnun edecek değerleri çıkartmak ve bu değerleri yerli yerine kullanarak, tekstil dünyasında bir farklılık getirecek farkı da moda dünyasına taşımalıdır.

Bir dünya markası, esen bütün moda rüzgarlarını, kendi lehine çevirebilir. Eğer üretilen ürünler kadınlara yönelikse, reklamcı modacıların kendi aralarında kullandıkları bilimsel dili değil, kadınların kullandıkları ve bilinçaltında gizledikleri gönül dilini kullanabilmesini bilmelidir. Çünkü reklamcılık biraz bilgi, biraz duygu, biraz düşünce biraz da davranış demektir. Biraz psikoloji, biraz felsefe, biraz, sosyoloji, biraz tasarım, biraz pazarlama demektir. Reklamcılık gazete, dergi, radyo, televizyon, sinema, internet, sosyal medya ve halkla ilişkiler demektir. Yazılar yazılır, çizgiler çizilir, metinler okunur, filimler, videolar oynatılır;  herkes bir ana fikirde buluşur. Ortak bir dil oluşur; reklamcılığın ana dili de budur.

Eğer bir fikir doğru bir stratejide, pazarlama ve satışa etki ederek hedefe varılabiliyorsa, en başta ürünün tasarımı ve kalitesinde aramak gerek. Tasarım ve üretim sorumluları ürünün tasarımı ve toplam kalitesi hakkında reklamcıya brif mahiyetinde bilgi vermek zorundadır. Pazarlamacı kendi işinin kolaylaşması için reklamcıyla çalışmalıdır. Bu bir işletim çarkıdır.. Bu çark her anlamda hiyerarşik bir düzen ve yetki dahilinde işlerse, verim gitgide artacak, gereksiz maliyetlerin ve kaostan kaynaklanan didişmelerin önüne geçilebilecektir. Ayrıca kimse kimsenin yetki alanına özellikle sarkmamalı, herkes kendi sınırını iyi bilip, önce kendi işine bakmalıdır.

Profösör

Dua

En az 

benim kadar, 

yalnız, 

en az

benim kadar

kimsesiz,

en az 

benim kadar, 

yorgun, 

en az 

benim kadar 

anlaşılmaz, 

en az 

benim kadar 

derdini, sıkıntını 

paylaşabilecek 

kimseler, 

acını 

anlatabilecek kadar 

kelimeler 

bulamıyorsan eğer; 

sadece sus ve 
sadece  

O'na teslim ol 

yeter. 

Profösör