İmanım ve İhlasım

Not: 

Dünkü Yeni Birlik Gazetesi 

Buluşma Noktası'nda neşrolunan karikatürüm 

Bloğumda da sizlerle paylaşıyorum. 

Profösör

Yalnızlık...

Aşk ve Hüzün'den

Bir sokak lambası ancak bu kadar hüzünlü olur. Voltajı düşük kör bir ampul, sisli bir gecede sanki karanlıkla küsmüş gibi.. Islak, nemli taşlar, köşede bir çöp yığını, yere dökülmüş balık kılçıkları. Korkuyla bana bakan siyah bir kedi. O da yalnız, o da tıpkı benim gibi sokak kedisi...

Profösör

Gece Bitmeli, Sabahı Beklemeli.

Aşk ve Hüzün'den

Kumsalı kucaklayan denizler gibi, sahille öpüşen dalgalar gibi, o bir akılalmaz duyguydu gelip geçti.. Bir zamanlar deli gibi sevmiştim onu dedi. Güneş sadece  bizim için doğuyor, mehtap sadece bizim için parlıyordu sanki. Ne olduysa oldu; birden dünyam karardı, hülyam karardı. Sanki gönlümden bir yıldız kaydı; O sendin işte diye kendi kendine sayıkladı. Yarı sarhoş, yarı ayık, zavallı adam, acınacak durumda olan bir meczub gibiydi adeta. Burası bir kır eviydi; zaman zaman burada inzivaya çekilirdi bu adam. Gecenin yarısı, vakit ilerlemişti. Lambayı üfledi, camı çerçevesi kırık pencereden küçük bir yıldız parlıyordu. Bu bir umut işareti olabilirdi.  Tekrar güneşi tekrar görmek için gece bitmeli ve sabahı beklemeliydi.

Profösör

Kin... Öfke.. İntikam.

Huzur, mutluluk, sükunet bekleyenler; sevgi, şefkat, merhamet gösterenlerdir. Sevgiye, şefkate, merhamete ihanet edenler; kin, öfke, intikama rıza gösterenlerdir. Bedeni ve ruhu ısıtan ve ışıtan bir güneş yoksa eğer; mehtap olsa bile neye yarar;  gece gecedir... Gecenin karanlığında örselenen yürekler öfke kusar. Kim ki başkasının kalbini kırar, gecenin dehlizlerinde mutlaka onu kabuslar bekler. 

Profösör