Putperestlik

Kulluk, Kölelik ve Özgürlük

Hak'ka mümin müsllüman olmak demek Allah'a kul olmak demektir. Kim ki nefsinin azgınlıklarına karşı duruyor ve nefsini dizginliyor, iradesiyle Allah'ın rıza göstereceği amelleri yerine getiriyor, o kişi Allah'ın has kullarındandır. Aksi taktirde iradesini kötü amellerden yana kullanan şeytana uymuş ve onu sevindirmiş demektir. Şeytanın yolu cehennemden geçer.  Allah'ın dışında kulluk, kölelik;  Allah'a, Kitaba, Peygambere ihanettir. Böyle bir insan Allah'ın değil, nefsinin ve şeytanın kulu, kölesidir. 

.....

Her kul ve köle efendisinin emrini yerine getirendir. Biz müslümanlar ancak Allah'ın kulu ve kölesiyiz. İslam'a karşı olan, her tür ifsad edici ve iğfal edici şeylerle mücadele ederiz. Esas özgürlüğümüze kavuşmak için kendimizi her tür kötülüklerden ve ahlaksızlıklardan korunaklı hale getirmek  için gayret sarfederiz. 

.....

Peygamber efendimiz Allah'ın kulu ve resulüdür. O Allah'ın kendisine "Habibim!.."  diye hitap ettiği, has bir kulu aynı zamanda da elçisidir. O bütün  yaşantısıyla Kuran'ın beyanı ve tefsiridir. O bize Allah'a nasıl kulluk etmemiz gerektiğini öğretmiştir. Eğer biz hakkıyla İslam'ı yaşarsak Allah'a kulluk yapmış oluruz. Bir damla, en küçük su kütlesi olarak  denize nasıl kavuşup özgürleşebiliyorsa, biz de Allah'a kulluk etmekle özgürleşebiliriz. İnsan ancak Allah'ın rızasını kazanmakla gönlü hoş olarak O'na dönebilir. Kulluk - kölelik ve özgürlük budur.  Hakka mümin ve müslüman ancak böyle felah bulur.

Profösör

Ahlaklı Olmak

Ne cennet vaadinden, ne de cehennem korkusundan dolayı ahlaklı olunmaz.  Ahlak genlerimize yerleşmiş, hiç bir baskı görmeden ve  kendiliğinden sudur eden doğal reflekslerimizdir. İslam'ın cennet vaadi ve cehennem korkusunu bize hatırlatması ise inzar içindir.  Kulun adalet duygusu ve ahlaki iradeye sahip olmada nefsin zaaflarına karşı terbiye olmasının en büyük amilidir.

Profösör

Ölüm

Arada levha yok!.. Doğrudan gideceğimiz yer; ölüm son durak. (Profösör)

İyi bir insan olabiliriz

Ateşten inşa edilmiş, cehennemi andıran bin bir labirentin içindeki çıkmaz sokaklarında, inancını ve pusulasını kaybetmiş bir seyyahın, aç, susuz, sefil yalnızlığında, ruhunun karanlıklarında var olan bütün umutlarını tüketmiş, müflis bir ruhun kabir azabında boğulmak üzere iken, karşısında hala "inanma inanma!." diyen bir iblisin, kurtarmak vadiyle kendisine uzattığı el, kendisini kurtarıp, yüceltecek müşfik ve güçlü bir el asla olmayacaktır. Maneviyeten çökmüş bir insanın bu ruh halinden, iblisin uzattığı el; müşfik bir el olmayıp, onu cehennemin esfeli safilin yapan çukurlarından bir çukuruna düşürecektir. Bir insanın ruhen çöktüğü ve ruhen kendini bitirdiği an, ölüm anından beter bir iç hesaplaşmasının yaşadığı iman ile inkar halidir. O öyle bir haldir ki; zerre kadar bir imanın pırıldayışı ile, zerre kadar bir inkarın karşılaştığı bir ikilemdir.

Ya yüreğindeki iman kıvılcımıyla inanç meşalesini yakasın, ya da inkarın karanlık dehlizlerinde, karanlık sokaklarında, kendi ruhunun kendi karanlık hücrelerinde, yapayalnızlığında boğulursun. O halde bize uzanan el lanetlenmiş olan bir iblisin eli olmamalıdır. Bize uzanan el, inancımızı pekiştirecek bir Allah dostunun eli olmalıdır. Bize uzanan el bir mürşidin eli olmalıdır. Kurtuluşun ilk reçetesi, inanmak ve inandığını yaşamaktır. Bu durumda insanın her türlü, iyilikleri ve güzellikleri oluşturacak hayırlı işlerin içinde yer alması, bir taraftan da kötülüklerin ve çirkinliklerin oluşturduğu bütün günahlardan kaçınması olmalıdır.

Zaman zaman aynaya bakacak yüzümüz olmayabilir. Yaptıklarımızla ve işlediklerimizle yüz yüze gelmek istemeyebiliriz. Oysa yüzleşmek demek, kendimizi hesaba çekmek ve kendimizi sorgulamak demektir. Sorgulayarak akleder ve fikrederiz. Sorgulayarak vicdanımızı işletiriz. Sorgulayarak iyi, kötü ikileminden, irademizi iyi yönde kullanma şansını yakalar, çıkmazlara sapmaz, dipsiz çukurlara düşmeyiz. Bunun yanında vicdanımızın sızlaması demek, doğrularımızı harekete geçirecek ve bizi doğru davranışlara sevk edecek melekeyi bize kazandıracaktır. Bu melekeyle irademizi iyi yönde kullanabilir, bu melekeyle güzel ahlaka sahip olabilir ve bu melekeyle iyi bir insan olabiliriz.

Profösör