Okunacak kitap... Yakılacak kitap!..

Ne yazık ki cahiliye toplumunda yaşıyoruz. İlim irfan, şuur ve hakikat varken,  insanı semirtecek, düşüncesini, duygularını nefsinin esiri haline getirecek bir zihniyet ve zillet içinde yaşıyoruz. Güzel bir coğrafyada ve anadoluda yaşıyoruz; fakat anadolu irfanından uzak yaşıyoruz. Kitap okuyalım ve adam olalım diyoruz; Kitabı duvara asıyoruz. Bir tabu gibi ona bakıyoruz. Kitab’ın gerekliliği olan hakikati doğrudan Kitaptan değil; başka başka mahvillerden öğrenmeye çalışıyoruz. İnternetle birlikte öyle bir bilgi kirliliği içindeyiz ki; çık çıkabilirsen işin içinden; sanki bir dipsiz kuyudayız. Kitap okudukça öğrenilir ve doğru öğrendiklerimizle amel edilir. Allah’a kulluğu bilmeyen insan nasıl olur kamil insan? Bencilliği yenmeyen insan, nasıl olur müslüman?  Kitap bizi sadece Allah’a götürüyorsa ve kulluk bilinci veriyorsa kitaptır. Kitap bizi Peygambere tabi kılıyorsa, kitap kitaptır. Okunacak Kitap Odur. Kitap bizi Allah’a kul, Peygambere tabi etmiyorsa o kitap kitap değildir. O kitap yakılacak kitaptır.  Kitap insanlığın kurtuluşuna vesileyse O kitap okunacak kitaptır. Kitap insanı köleleştiriyorsa, imtiyazlı olanları tanrılaştırıyorsa o kitap kitap değildir. O kitap yakılacak kitaptır. 

Öğretmenlerimiz

Gelmiş 
geçmiş 
bütün
öğretmenlerimize
sonsuz şükranlarımı
sunuyorum.
Onların 
üzerimizdeki
haklarını
ne yapsak
ödeyemeyiz.

Profösör

Türkçe İmlayı İyi Öğrenmeliyiz

Güya edebiyatçıyız hatta eğitimci. İsmin "de" halini bile bilmiyoruz.  "de" yi isme,yani önündeki kelimeye bitişik yazacağımız yerde, "de" ile kendisinden önceki kelimenin arasını açıyoruz. Kelimeyi belki bilmeden üzüyoruz. "dahi" anlamına gelen "de" yi de tutup alakasız olarak kendinden önceki kelimeye bitiştiriveriyoruz. Çok ayıp ediyoruz; hem edebiyatçıyız, hem şairiz, hem de eğitimciyiz... Ya güzel türkçemizi, yazım kurallarını, imlayı bilmiyoruz, ya da edebi bir metin yazarken gereken dikkati ve özeni hiç göstermiyoruz. Yazdıklarımız sıradan bir metin olsa da imlanın hakkını vermeliyiz. "de" leri nerede nasıl kullanmamız gerektiğini öncelikle öğrenmeliyiz. 

Profösör

Eğitim Gönül İşidir.

Eğitim gözgöze ve gönül gönüle yapılan bir  iş, eylemdir. Kesinlikle sıradan bir iş, sıradan bir eylem değil; insanlık idealinde yapılan kutsal bir hizmettir. 

Eğitim hak ile batılı birbirinden ayırdedebilmek için cehaleti yenmektir. 

Eğitim, zulmetten nura doğru yolda yürümek, adaleti temin etmek, ahlaklı ve seciyeli nesiller yetiştirmektir. Onun için eğitim gönül işidir.

Profösör