Güya edebiyatçıyız hatta eğitimci. İsmin "de" halini bile bilmiyoruz. "de" yi isme,yani önündeki kelimeye bitişik yazacağımız yerde, "de" ile kendisinden önceki kelimenin arasını açıyoruz. Kelimeyi belki bilmeden üzüyoruz. "dahi" anlamına gelen "de" yi de tutup alakasız olarak kendinden önceki kelimeye bitiştiriveriyoruz. Çok ayıp ediyoruz; hem edebiyatçıyız, hem şairiz, hem de eğitimciyiz... Ya güzel türkçemizi, yazım kurallarını, imlayı bilmiyoruz, ya da edebi bir metin yazarken gereken dikkati ve özeni hiç göstermiyoruz. Yazdıklarımız sıradan bir metin olsa da imlanın hakkını vermeliyiz. "de" leri nerede nasıl kullanmamız gerektiğini öncelikle öğrenmeliyiz.
Profösör
