Hangimiz Eşek Olmadık ki!..

Hangimiz çocuğumuza eşek olmadık ki!.. Eşek  olup da çocuğumuzu sırtımızda taşımadık ki!.. Hangimiz eşekliği tadmadık, hangimiz eşek binme zevkini çacuklarımıza tattırmadık ki!.. Hangimiz çocuğumuza büyüyünce adam ol; benim gibi eşek olma demedik ki!..

Profösör

Not:  Realist Figüratif ressam Bo Bartlett 'in Bir çalışması.

Oyun Bu

Her kültürde kendine has oyun oynama biçimi vardır. Türkiye'de madeni parayla yazı tura atarsın; bu oyunda ya ütersin ya da ütülürsün. Kumar böyle başlar; kaybedersen sümüğünü çekersin. Çünkü kumarda hiç kazanma yoktur. Eninde sonunda kaybedersin. Hafzinallah kumarda donunu bile verirsin.

Rusya'da oynanan bir de rus ruleti vardır ki; tabancanın topunda sadece tek mermi vardır. oyun icabı diğer mermi yuvaları boş bırakılır. Tabancanın topunu elinle çevirtirirsin. Sonra da tabancayı başına dayayıp, kurşuna denk gelmemek için dua edersin. Oysa bu oyunda bir ihtimal vardır; o da bile bile kendini vurmak ve sonuç olarak ölmektir.

Amerikan kültüründe de, kovboy filimlerinde sıkça rastladığımız bir oyun da düellodur. İki kovboy kasabanın meydanında kalabalığın tam ortasında belirli bir mesafe adımlayarak birbirine karşı vaziyet alırlar. Kim hızlı silah çekerse karşısındakini vurur, hızlı silah çekemeyen öldür. Bu bir anlamda karşılıklı mukateledir. Bunda sevinen tek bir kişi vardır ki; o da kasabanın tabutçusudur.

Profösör

Aşk; Kaderin Oyunudur

Açlığını çektiği bir duygu, onu aşkın içine çekiyor, sonu uçurum  bile  olsa kuru bir yaprak gibi, bu rüzgarla adeta uçuruma doğru sürükleniyordu kadın. Karşısına ilk çıkan  yakışıklı  ve saçı bir adamın mavi, masmavi bakışlarından gözlerini bir türlü ayıramadı.  Gözlerine mil çekilmiş bir ama gibi hissetti  kendini kadın. Sıtmaya tutulur gibi tit tir titreyen, dizlerinin bağı çözülüvermiş gibi hissetti kendini birden. 

İnancına, kültürüne ve meşrebine ne kadar yakındı bu durumun. Bilemediği, sorgulaymadığı ve anlayamadığı  bir durumdu bu durum. Anladı ki; aşk karşı konulmaz bir iradesizliktir. Anladı ki aşk; mahiyeti ve sonu ne olursa olsun körükörüne karşı durulmaz bir teslimiyettir. Kimine göre aşk kendini tamamen bırakacak kadar bağımlılıktır. Kimine göre sarhoş olmak, kimine göre avare avare ortalıklarda dolaşmaktır belki de. Cezbeye kapılmak, kendini unutarak, deli divane,  mezcup olup yaşamaktır.

Herşey olduğu gibi, göründüğü gibi değildir aslında. Herşey başka şeylerin de birer işaretidir.  Herşey göründüğü gibi sadece kendini ifade etmez; şimdiki durumunu, oluşunu ve varlığını  geçmişe ve geleceğe borçludur belki de. Belki de bu zaaflarımızın ve kaderin bir oyunudur bize... 

Profösör

"Aşk ve Hüzün" den

Hissetmek, fikretmek  kadar büyük bir lütuftur insan için. Düşünmek için akıl yürütmek gerekebilir ama hissetmek için sadece yüreğini açmak yeterli olabilir. Ne düşünme yeteneğimizi kaybedelim fikirsiz olalım, ne de hissetme yeteneğini yitirip duygusuz ve duyarsız olalım!.. Bir ses bizi etki altına alabilir; bize yansıması ruhumuzda bir şiir, bir şarkı olabilir. Bir renk, gökkuşağımızda bir değer olarak varlık bulabilir. Bir şekil bize karşı abidevi durabilir. Bir kul  seccadede secdeye varabilir. Bir kuş penceremize konabilir. Bir çicek vazoda boynunu bükebilir. Bir tebessüm bizi diri tutabilir. Bir harfin karnında bir nokta, cim olabilir. Bir hece bir bilmece, bir kelime bir oyun olabilir. Bir cümle cennetin kapısı olursa eğer, Kelimeler Dünyası da dostluğa değer.

Profösör