İnsanın en güçlü, en enerjik, en huzurlu, en mutlu olduğu vakit, Allah ile doğrudan kurduğu irtibattır. Bu öyle bir bağdır ki, bir damla suyun denize kavşması gibidir. Bir rengin, milyonlarca renk skalası içinde yerini bulması gibidir. Duanın zamanı ve zemini olmadığına göre, ruhumuzun taşıdığımız bedendeki en şuurlu halidir. Dua bir nevi tayyi mekan, tayyi zamandır. Dua Allah'ın huzuru ve yanıdır. Bir kimse faniliğini bilse, bütün günahlarından nedamet duysa, Allah'ın mağfiretini istese, göz yaşını akıtsa, O'nun verdikleriyle tefekkür etse, tezekkür etse, teşekkür etse, sanki yeniden doğmuş gibi bütün ağırlıklarından kurtulur. Kuş gibi hafifler. O'nun Allah için nefes alıp vermesi demek, şuur sahibi olması demektir. O zaman alınan bir nefes, huzur ve mutluluk için bir ömre bedeldir.
Yazı ve Fotoshop çalışması: Profösör
Ffotoğraf çekimi: Hurşit Akyıl
