Çocuk ve Kelebek

Muştucu

Cavcavlı yazın sıcaklığında bütün ağustos böcekleri ötüşleriyle yaza mührünü vurmaktadır. Bazen o sesi de bastıran eşek arısı kadar kocaman bir sinek helikopter gibi kanatlarıyla açık pencereden dalar içeriye ve odanın dört bir tarafını beş altı tur uçarak öbür açık olan odanın penceresinden çekip gider. Bu öyle bir vızıldamadır ki; hiç kesinti yapmadan, hiç bir ritmi ve temposu olmayan güçlü bir  sestir.  Zırrrr zııır zırlayan bu kanatlı böceğin adı muştucudur. Nedense bir totem inanç ve duguyla içimizde bir sevinç belirir; bir bakarsın sevdiğimiz biri kapıdan içeri giriverir.  Muştucu vazifesini hakkıyla yerine getirmiştir; sanki ona karşı, kalbimizde bir minnet duygusu besleriz. 

Profösör

Özlem

Bir yaşam umudu belirdi ufuktan. 

Sabah vaktidir şu an; 

Kıpkırmızıdır, kırmızı kızıl tan. 

Güneş ha doğdu ha doğacak; 

Sabah vaktinde  kuşlar cıvıldaşacak. 

Akşam yapraklarını yuman çiçekler, 

Sabah yeniden açılacak. 

Bir arı uçtu burnumun ucundan;

"Wızzzzzzzzzzzzzzzzzzzz!..." 

Çiçeklerden bal alacak durmadan. 

Dağ arasında yemyeşil tepeler; 

Çoban kaval çalar, koyun kuzu meler.

"Meeeeee!... Meeeeeeeeeeeeeeeee!.." 

Bir kuzu sürüden ayrılmış, 

Anne koyun huzursuz, acı acı meler. 

Burası diyarı Dicle değildir; 

Yetiş Adl-i İlahi; nerede Ömer'ler.

Profösör