İzleyiciler

26 Ekim 2009 Pazartesi

Balık ve umut


Küçük balık, yiyecek bir şey sanıp süratle atıldı çapariye. Önce müthiş bir acı duydu dudağında... Sonra hızla çekildi yukarıya. Aslında hep merak etmişti denizlerin üstünü. Neye benzerdi acaba gökyüzü. Balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu ve küçük balık anladı yolun sonunun geldiğini. Koca denizlere sığmazdı, oysa şimdi yüzerken küçücük yeşil leğende, cansız dostlarına değiyordu ister istemez. Bir kedi yalanarak baktı gözünün içine. Yavaşça karardı dünya; başı da dönüyordu. Son kez düşündü derin maviyi, beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.

İşte tam o sırada eğilip aldım onu, yürüdüm deniz kenarına. Bir öpücük kondurdum başına. Sade bir törenle saldım denizin sularına. Bir an öylece baka kaldı, sonra sevinçle dibe daldı gitti. Teşekkürü de ihmal etmemişti, birkaç değerli pulunu avuçlarımda bırakarak. Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme: "Neden yaptın bunu?" diye sorar gibiydiler.

"Bir gün" dedim, "Bulursam kendimi yeşil leğendeki küçük balık kadar çaresiz, son ana kadar hep bir ümidim olsun diye."

Ümidinizin kalmadığı anlarda, bu hikâyeyi düşünüp, teselli bulabilirsiniz.

4 yorum:

aşkolsuN :) dedi ki...

hikayemi buldum :)

demin söyledim dedi ki...

gerçekten de ne kadar güzel bir hikaye.. teşekkürler paylaşımın için..

Profösör dedi ki...

demin söyledim@ Teşekkür ederim.

demin söyledim@ gerçekten de öyle..

αѕαннαяα dedi ki...

Mükemmel. Gözlerim doldu bu yazıda. Ümidimizi asla yitirmemiz gerektiğini ben bu sene karşıma çıkan güzelliklerle bir kez daha anladımmm.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...