Şipşak Dolandırılabilirsiniz

Kadıköy'de döviz büfesinin önündeyim.  Döviz büfeleri yabancı parayı düşük alıp, pahalı satıyorlar ve bundan para kazanıyorlur. Onların işleri bu. Kısa ve öz.  Karşımda ad metal çerçeveli gözlükleri olan bir adam bekliyor.  Gelen kişi de tabiri caizse yurdum insanı denen tipe yakın bir insan.  Gelen insan da sıra bekliyor; gözlüklü de ona yaklaşarak döviz im bozduracaksın diye soruyor. O da hayır diyor. Eğer döviz alacaksanız ben size uygun vereyim ve büfeyle aradaki farkı da bizde kalmış olur diyor. Sıradaki adam da kusura bakmayın ama ben sizi tanımıyorum diyor.  Gözlüklü adam da oradan, peki peki diyerek ayrılıyor. Bazen insan boşluğa düşebiliyor ve böyle bir teklifi değerlendireyim derken bütün parasını sahte dolarlara vererek, bir dolandırıcının kurbanı olabiliyor.

Profösör

Akşam iş dönüşünde, camiler, minareler, kuleler, kubbelerle yüklü tarihi yarımadadan ayrılışın hüznü perde perde çöker akşam karanlığında. Fakat Eminönü-Kadıköy vapuru seni beklemektedir teselli etmeye; vapurdasın, güvertedesin, esen iyot kokulu bir oğaz rüzgarı saçlarınla oynaşmaktadır. Mehtap koskocaman bir büyü gibi gökyüzünde parlamaktadır. Bir tarafta tarihi kadim bir hüzün, bir tarafta da denizle beslenen bir şiirin koynundasın. Sevgi nedir, şefkat nedir, merhamet nedir dersen eğer; seni seven ve seni anlayandır. İletişim  bir vapur güvertesinde, çayla simitle uçuşan martılarla buluşmaktır. Tebessüm ise maziye birlikte bakıp, geleceğe birlikte göz kırpışmaktır.

Profösör