Temizlik imandandır sözünü bilmeyenimiz yoktur. Temizlik; hayatımızın her anında ve her yerinde yapılması gereken bir iştir. Özellikle temizliğin kadınlarımızın hayatında erkeklere nazaran büyük bir yer kapladığını söyleyebiliriz. Sanki temizlikten erkeklerin sorumluluğu yok gibidir. Bütün sorumluluk kadınların üzerine yüklenmiştir. Sanki temizlik yapmak kadınların kaderi gibidir. Kadınlarımıza bir anlamda temizlik mahkûmu diyebiliriz. Oysa hayat müşterek değil midir? Bir evde hayatı paylaşan herkes temizlikten sorumlu olmalıdır. Temizlik bilinci taşıyan herkes düzen ve intizam içinde yaşamaya hak kazanır. Bu anlamda doğru alışkanlıklar daha çocuk yaşlarda kazanılması gereken güzel bir haslettir. Kadınlarımızın temizlik konusunda hassas olduğunu söylemekle birlikte aynı zamanda da temizlik konusunda maharet sahibidirler. Her tarafı siler süpürürler, köşe bucağı makineyle çekerler.. Bunun yanında; kadınlar kendi temizlikleri dahil aile bireylerinin de temizliği ve bakımından kendilerini sorumlu tutmuşlardır.Maddi temizlik, bir nevi her türlü maddi kirlilikten kurtulmaktır. Maddi temizliliğin yanında manevi temizliği de unutmamamız gerekir. Manevi temizlilik nefsin terbiyesidir. Nefsin terbiyesi ve tezkiyesi ile ruhen ve kalben olgunluğa erişmektir. Birey, dolayısıyle toplum sağlığı maddi ve manevi temizlikle korunabilir. Her iki kavram birbirinden ayrı düşünülmemelidir. Her iki kavram birbirini tamamlayan ve birbiri için olmazsa olmaz birer amildir. Her tür maddi kirlilikten temizlenirken, bir taraftan da her tür manevi kirlilikten de temizlenmek şarttır. Manevi temizlik; bütün şirk, günah, isyan, fitne, fesat, fücur gibi zulüme delalet eden bütün günahlardan temizlenmek ve kötü alışkanlıklardan kurtularak, güzel ahlak sahibi olabilmektir. Herkes doğru yolda iyilikleri ve güzellikleri kabul ederse, kötülükler ve çirkinlikler hayatımızda yer bulmayacaktır. Herkesin manevi olgunluğa erişmesi demek, bütün toplumun huzur ve mutluluğa kavuşması demektir. Herkes kapısının önünü süpürürse bütün şehir temizliğe kavuşması demektir. Temiz toplum ve temiz çevreye sahip olmak demek ancak, bedenen ve ruhen, maddi ve manevi temizliğin yapılması demektir.
Profösör
