Hayal Kurmak Ne Güzel

...................................................................

Bir Çoban..

Bir Çeşteman

İkinci Bölüm

...................................................................

Hayallerimi sormayın bana

Ne hayaller ne hayaller kurarım

Dolaşırım rüyadan rüyaya

Karabasanlar basar beni

Uyanırım kan ter içinde

Bir bakmışım manda ovasındayım

Bir tarafta yiğenli kazanlı balabanlı

Gider beydağ ödemiş taa adıgümeye.

Diğer tarafta fata manda dombey kırı

Gider peşrefli kirelli taa tireye

.....

Bir efsanedir anlatılır

Fata manda arasında gömülü

Kırk kulplu kazan vardır.

Fata manda arasında

Kırk kulplu kazan

Bir kulpundan sen tut

Sen de kazan

Ne güzel bir tekerlemedir

Zengin olmak bize hayaldir

Zengin olmak için

Ya bir küp altın gömü bulacaksın

Ya da dişinle tırnağınla  arttıracaksın

Sonra fakirlere dağıtacak paylaşacak

Kanaatkar olacaksın

Öğrendiğim en bilge hayat

Çobanlıktan ve  tabiattan

Karnın aç, gönlün toktur

Asıl zenginlik işte budur.

.....

Bir de ev bark kurma hülyası

Bir koyunum vardı eşledi

Şükürler olsun vaktinde beşledi

Bir anne beş kuzusuyla meleşti.

Şimdi beş koyunum var sürüde

Öbür baharda  olur yirmibeş.

Üçüncü bahar gelince ürerler

Yirmibeş olur beş çarpı yirmibeş.

Ne güzel hayal bu kurması güzel

Hayal kurarak öğrendim ben

Koyun sayması ne güzel

Akıldan yaparım bütün hesabımı

Parmak sayması ne güzel

Mehmet Akyıl

Ben Bir Kurbağayım !..

Bir arkadaşımla iş görüşmesinden sonra yol ayrımına geldiğimizde, selamlaşıp, herkes yoluna devam edecek iken, birden bire arkadaşım dönüp bana "Kurbağa gibi arkamdan bakıyorsun" demez mi!. Kurbağalar nasıl bakar bilmem ama, kurbağaların gözlerinin pırtlak olduğunu bilirim ben. Fakat kurbağalar baktıklarında ne hisseder, ne hissettirir, ancak bu sözü bana söyleyen arkadaşım bilebilir. Belki de bu konuda onun, bizim bilemediğimiz yaşanmışlığı ve birikimleri vardır. Arkasından bu sözün üzerine ayrıntılı olarak düşünmeye başladım. İçi lifllonlu, kışlık, kısa, yeşil bir montum var benim. İçine sadece gömlek giysen bile, üstüne de montu çeksen sıcak tutar insanı, içi hamam gibidir. Kardan kıştan, soğuktan korur insanı. Ben kilo aldıkça, göbeğim çıktıkça, sanki boyumun kısaldığını hissederim. Belki bu halimle su birikintilerinde vıraklayan bir kurbağaya kendimi benzetirim hemen. Bazen kendi kendime dalga geçer, şimşek yağmur isterim. Gölde, suda yüzerim. Pırtlak gözlerimle sağı solu süzerim. Belki de mizah yeteneğim beni terk etmemiştir eskisi gibi, yeni yılda da yazar, çizerim. Bu kurbağa gibi maskot halimle, beni izleyenleri güler, gülümsetirim. 

Yine o günün gecesinde, uykumun derinliklerinde ne rüyalar gördüm ben, ne rüyalar.. Anlatamam. Bu sefer kurbağanın kralıymışım ben. Anlayın artık, bir şaşaa, bir debdebe, âlemlere kaymışım ben. Madem ki kralım; başımda taç olmalı değil mi? Ama başımda bir taç değil de, upuzun bir sarık dolanırmış. Öyle bir sarık ki; dolandıkça dolanıyor, koskoca Kanuni Sultan Süleyman oluyormuşum. Demek ki; kurbağaların ne kralı, ne hükümdarı, ne şahı değil; esasında ben kurbağaların padişahı oluyormuşum. 

Binbir heyecan ve telaşla uyanıyorum ki; ben yine aynı benim. Rüya aleminde başı sarıklı, kurbağaların padişahıydım ya!. Ama uyanınca üzülüyorum. Çünkü ben sıradan bir insan olduğumu düşünüyorum.. Sadece kurbağa gibi bakan bir beni ademim ben. Öyle de olsa, içime bir kurt düşüyor, lavaboya koşuyorum. Alelacele hemen aynaya bakıyorum; "Aman Allah'ım!.." bir de ne göreyim; bir insan iken ben, insandan yemyeşil bir kurbağa dönüşüvermişim hemen!..

Profösör

Bir resim, bir metin;

Bir kırevi, bir tarafı sarı papatyalarla bezenmiş boydan boya bir kır, ön tarafı hafif engebeli bir boşluğu simgeleştiren gölgelik, daha ilerisi çarşaf gibi uçsuz bir denizin kumsallığından başlayarak masmavi uçsuz bucaksız bir gökyüzüyle buluşması ve kaynaşmasını sembolleştiren doğal bir özgürlüğün yaşanılası yerde ben ve O'nun grafize edilmiş bir manzaranın objesi olmaktan haz almak, huzur duymak ve büyük bir mutluluk hissiyle hayallere dalmak veya rüyalarda olmak isterdim.