Her sabah yeni bir güne başlarız. Yeniden hayata başlar gibi bir günün başlangıcında duygu ve düşüncelerimizi, içinde bulunduğumuz iklimle iç içe yaşarız. Her varlığın var oluşu birbirini etkilemek içindir. Her varlık, değerleriyle birbirine değer katar; karanlığın içinde bir ışık yakalarız. Eğer karanlık varsa aydınlatan mutlaka bir ışık vardır. Yeri gelir karanlık bütün yeryüzünü ışıtan ve aydınlatan sıcak bir güneşe kendisini bırakır, yeri gelir gecenin duygusallığını betimleyen aya ve yıldızlara bırakıverir kendini.Geceler bir anlamda gündüzlere gebedir. Güneşin doğmasıyla o gün içinde beklemediğimiz hadiselerle de karşılaşırız. Bir güne seher vaktiyle başlıyorsak eğer, güne erken başlamamızla birlikte içimizde güne erken başladığımızdan dolayı olumlu ve motive edici değerli duygular taşırız. Kendiliğimizden o günün iyi ve güzel geçmesi için kendimizi programlayıveririz. Herşeye karşı ilgimiz ve ilişkimizin kendi duygu ve düşüncelerimizin doğrultusunda olmasını isteriz. Herşey bizim düşündüğümüz gibi olmaya da bilir. Belki çok kötü diyebileceğimiz sürprizler de bizi karşılayabilir. Belki de düşündüğümüzden de daha iyi ve güzel bulduğumuz bir olayın içinde kendimizi bulabiliriz.
Her nereden, hayata nasıl bakarsak bakalım; olan ve biten herşeyde bir hayrın olduğuna inanırız. Bizim bilemediğimiz, ancak bizi yaratan ve gözeten Allah'ın bildiği, kulları için en iyisini düşündüğü bütün herşey, bizim hayatımızın birer parçasıdır. Herşeye inandığımız değerlerle bakarak, bütün iyi ve güzel dilekleri benliğimizde yaşatırız. Yine bu inançla ve bu ruh haliyle, bütün mevsimler bizim için birer bahar ve birer yaz gibidir. Bir sonbahar ve kış mevsiminde hayatımızda karabulutlar olsa da, bizim için bir ilkbahar ve bir yaz kadar değerlidir.
Yazan: Profösör / Fotoğraf: Hurşit Akyıl
